Bir tatil sonu yazısı.

Bayramı Çanakkale’de geçirdim. Hafif bir rüzgâra karışmış çiçek kokularını soluduğunuzu düşünün. Koltuğunuza serilip kitabını alıyor ve mistik bir yolculuğa çıkıyorsunuz, ruh halim bu şekilde. Şimdiki anı hatırlamak istediğimde aklımda nedense Santorini adasının o bilindik resmi kazılı

Santorini-batı yamacı

Bayram gezmeleri sırasında eş-dost un tüh tüüü tühtühtüh tüh maşallahlarına muzdarip olduk. Hatta biri içimden geldi tülbent getirin okuyacağım dedi. Çattık !

tatlı-dua

Büyüdüğünüzü annenizin size hanım eş adayları bulmaya başlamasıyla anlayabiliyorsunuz. İşte “yaşıtların evleniyor” ile girilir, genellikle anasına bak kızını al mantığıyla denk gelin adayları seçilir. Aslında bir yerde okumuştum görücü usulü olan evlilikler daha uzun süreli oluyor diye. Ama benim kanaatim bu insanların evlenecekleri insanları bile seçemeyecek ve başkalarının beğendiklerine kanaat getirecek kadar pasif olduklarından beğenmese bile bu kurumu sürdürecekleri yönünde. Zaten bir bey mantığı almış yürümüş. Aynı evi paylaşan iki farklı insan. Yahu siz tutku nedir bilir misiniz ? Caddede yürürken kulağına çalınan müzikle elinizden tutup sizi dansa kaldıran, sabahın bir köründe biletleri aldım, aşağıda bekliyorum hemen hazırlan diyerek sizi tanrının(!) unuttuğu saklı cennetlerle tanıştıran ve bir gün evet ansızın yaptığı gibi sizi yüzüstü bırakan(olmama ihtimali de var elbette). Yaşanmışlar ve beklentiler yüksek olunca size gelen önerilere ters cevap veriyorsunuz tabi. Örnek hanım kızımız kimya müh. de okuyor ve yüksek lisans a başlayacak. Konuşulanlar ve aklımdan geçenler:

–bak işte ıdı bıdı iyi, güzel, akıllı…

-ne güzel işte bulsun üni.sinde bir tane. Zaten tecrübelerime dayanarak böyle bir kızın talibi çok olur. İşte seçsin içinden.

–işte öyle de bu kız da senin gibi zor beğenen ıdı bıdı ..

-bana benim gibi lazım değil. Aynı sahnede iki huysuz virjin gibi. Olmaz yürümez

–ama bir görsen

-kendimi 40 ında evde kalmış kodamanlar gibi hissettim. Keselim istersen.

–bi…

– ?!?!?!???!?!?!

……………

Kahve suyu ısıtırken aklıma geldi. Bizim ocak üstü su ısıtıcılarımızda neden bilimum İngiliz, Amerikan filmlerinden aşina olduğumuz düdüklü ısıtıcılar yaygın değildir. Hayır zor bir şey de değil bildiğin monteli düdük. Tabi bu düşünce suyu ısıtırken değil ısıtılacak suyun çoktan buhar fazına geçmesiyle geldi. Ben ki kaç demliği böyle emekliye ayırdım. Yetkilileri göreve davet ediyorum buradan.

Hayatta hiçbir işimi birilerine bağlı yapmamam gerektiğinin örneklerini her geçen gün artan bir oranda gözlemlemeye başladım. Hayır böyle olduğunu da biliyorum ama işte bazen önvarsayımlar yapabiliyorum. Mesela hani 15 yıllık arkadaşım benim için seyahatini bir gün erteleyemedi. Biletini almamıştı. Erken seyahati için görünür hiçbir neden de yoktu falan filan. Hani mecbur mu değil. Çok ta tın, salla gitsin ama olmuyor be blog. Şey gibi düşün bir ferrarin var fabrikadan yeni teslim almışsın. Böyle gıcır gıcır ve işte diyelim bir kuş konuyor ön kaputa çiziliyor biraz. Hani dikkat etmezsen görülmüyor ama eskisi gibi değil işte, anla..

Aklımdayken güzel vakit geçirecek harika bir site buldum(ne yazık ki kısa sürede tükettim). Site konseptimiz şöyle: verilen ilanlara elemanımız ilginç cevaplar veriyor. Gerçekten üst seviye bir sense of humor örneği: e-mails from an asshole

örnek bir konuşma:

Original ad:
litter of 5 kittens. two orange, two black, one mixed-grey. all are three weeks old and looking for a good home!

From Yin Chang to *********@***********.org

hello

i buy all kitten you have. how much?

– yin chang

From ************@hotmail.com to Me

Sorry. These kittens are not being sold for food.

işte öyle bir şey

Yağmurdan mıdır nedir bir kederdi aldı gitti. Bir de şu videoyu görmez olaydım:

Aştan gözü körolmuş herkes hemfikirdir bu tasvirde. Sonra Fikret Kızılok geldi; tek başına, bir harmanım bu akşam, gönül ve daha nicesi.

Bu aralar ilginç şeyler olmuyor etrafımda. İşte bazen anlık sit-comlar. Dün mesela bayağı bir civatayı gevşettim sanırım, sürekli gülüyorum tutamıyorum kendimi. Çocukken olurdu bu. Babam azarlarken (düşünün ortada ciddi bir mesele var) beni bir gülme tutardı. Tutmaya çalışırdım nefesimi kızarır bozarırdım. Hatta bir keresinde tutamayıp sesli bir puhahaha çıkarmıştım da adam şaşırmıştı: “eşek herif ortaoyun mu çeviriyoruz burada ?!?”. Bu arada babam çok komiktir. Hani bir de günündeyse sinirlerinizi alır. İçki sofralarının vazgeçilmez adamları olur ya hah işte ondan.

İstanbul’ da sonbahar… Sonbahar bir insanın en sevdiği mevsim olur mu ? Oluyor işte böyle evrim kaçkını kişiler. Yağmurda ıslanırken; mevsim rüzgarları ne zaman eserse o zaman hatırlarım. çocukluk rüyalarım, şeytan uçurtmalarım… diye şarkı söyleyerek yanınızdan geçen biri varsa evet o benim(aman siz siz olun ilişmeyin)

Geçen de aklıma takılmıştı. Şarkı söyleyen insan neden garip gelir diğer insanlara. Böyle melun melun bakarlar yüzüne. Çoğu gerek sulu gerek kuru bir şeyler kullandım falan sanıyordur. Hem saçlar da uzun (ne o öyle karı gibi), sakal da var tamam, bir siyah eksik o da bu göbeği eritemezsek giymeye başlayacağımız bir renk olacak.

Geceleri zibilyon tane rüya görüyorum. Hani aklımda kalsalar(ancak en sonuncular o da yazmazsam bir kenara uçup gidiyor) değme senaryo yazarına taş çıkartırım, öyle fantastik hikayeler.

Aşağıdakini kadıköye doğru kaptırmış gidiyorken haydarpaşa garı civarında anlık cep telefonuyla çektim. aynı yerden çekilen onbinlercesinden daha güzel buldum ne yalan söyleyeyim :))

haydarpasa_cep

Neyse tekrar görüşmek üzere…

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

”Seni seviyorum” sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek…

Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?

Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana… Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek… Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.

Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?

Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak… Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.

Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

Nereden bileceksin?

Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi… Isırmazdım dilimin ucunu… Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.

Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda… Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.

Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize… Ve her kulaçta haykırırdım seni..

Ama sen hiç benimle olmadın ki…

Ya aklın başka yerlerdeydi ya yüreğin…

Can YÜCEL